“Nagare bandhumatiyā,
bandhumā nāma khattiyo;
Divase puṇṇamāya so,
upavasi uposathaṃ.

Ahaṃ tena samayena,
kumbhadāsī ahaṃ tahiṃ;
Disvā sarājakaṃ senaṃ,
evāhaṃ cintayiṃ tadā.

‘Rājāpi rajjaṃ chaḍḍetvā,
upavasi uposathaṃ;
Saphalaṃ nūna taṃ kammaṃ,
janakāyo pamodito’.

Yoniso paccavekkhitvā,
duggaccañca daliddataṃ;
Mānasaṃ sampahaṃsitvā,
upavasiṃ uposathaṃ.

Ahaṃ uposathaṃ katvā,
sammā­sambud­dha­sāsane;
Tena kammena sukatena,
tāvatiṃ­sa­ma­gaccha­haṃ.

Tattha me sukataṃ byamhaṃ,
ubbha­yojana­muggataṃ;
Kūṭā­gāra­va­rūpetaṃ,
mahāsana­su­bhū­sitaṃ.

Accharā satasahassā,
upatiṭṭhanti maṃ sadā;
Aññe deve atikkamma,
atirocāmi sabbadā.

Catusaṭṭhi devarājūnaṃ,
mahesit­ta­makāra­yiṃ;
Tesaṭṭhi cakkavattīnaṃ,
mahesit­ta­makāra­yiṃ.

Suvaṇṇavaṇṇā hutvāna,
bhavesu saṃsarāmahaṃ;
Sabbattha pavarā homi,
uposathassidaṃ phalaṃ.

Hatthiyānaṃ assayānaṃ,
rathayānañca sīvikaṃ;
Labhāmi sabbamevetaṃ,
uposathassidaṃ phalaṃ.

Soṇṇamayaṃ rūpimayaṃ,
athopi phalikāmayaṃ;
Lohitaṅ­gamayañ­ceva,
sabbaṃ paṭilabhāmahaṃ.

Koseyya­kamba­li­yāni,
kho­ma­kappā­si­kāni ca;
Mahagghāni ca vatthāni,
sabbaṃ paṭilabhāmahaṃ.

Annaṃ pānaṃ khādanīyaṃ,
vattha­se­nāsa­nāni ca;
Sabbametaṃ paṭilabhe,
uposathassidaṃ phalaṃ.

Varagandhañca mālañca,
cuṇṇakañca vilepanaṃ;
Sabbametaṃ paṭilabhe,
uposathassidaṃ phalaṃ.

Kūṭāgārañca pāsādaṃ,
maṇḍapaṃ hammiyaṃ guhaṃ;
Sabbametaṃ paṭilabhe,
uposathassidaṃ phalaṃ.

Jātiyā sattavassāhaṃ,
pabbajiṃ anagāriyaṃ;
Aḍḍhamāse asampatte,
arahat­ta­ma­pāpuṇiṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
bhavā sabbe samūhatā;
Sabbāsavā parikkhīṇā,
natthi dāni punabbhavo.

Ekanavutito kappe,
yaṃ kammamakariṃ tadā;
Duggatiṃ nābhijānāmi,
uposathassidaṃ phalaṃ.

Kilesā jhāpitā mayhaṃ,
… pe …
viharāmi anāsavā.

Svāgataṃ vata me āsi,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ.

Paṭisambhidā catasso,
… pe …
kataṃ buddhassa sāsanaṃ”.

Itthaṃ sudaṃ ekūposathikā bhikkhunī imā gāthāyo abhāsitthāti.

Ekū­posa­thikā­theri­yāpadā­naṃ paṭhamaṃ.